Diğer tarafdan Sultan Mes’ûd Selçukluların artık kendi devleti için ne kadar büyük bir tehlike olduğunu anlamış ve onlar üzerine sefere çıkmıştı. Nihayet Sultan Mes’ûd ilk iki savaşta Selçukluları mağlûp etmeğe muvaffak oldu (1039). Ancak bu Gazneliler için Selçukluları tamamiyle itaat altına alabilecek kesin bir zafer değildi. Bu bakımdan Selçuklulara barış teklif edildi. Selçuklular tarafında da kabul edilen bu teklife göre; Gazneli ordusu Herât’a gidecek, Nesâ, Bâverd, Fevâre şehir ve hududları Selçuklulara teslim edilecek, Selçuklular ele geçirmiş oldukları Nîşâbûr, Serahs ve Merv’i tahliye edeceklerdi.
Devamını okumak için tıklayınız »
Sultan Tuğrul Bey, Nîşâbûr’da tahta çıktıkdan, siyâsî değişiklik sebebiyle bozulan nizam ve teşkilâtı yeniden düzenledikten sonra fetihlere girişmişti. Bu harekât sırasında önce Taberistân ve Cürcân bölgelerini ve buralardaki mahallî hanedanlar Zîyarîler ve Bâverdîler’i kendine bağladı (1041-42). Ertesi yıl, İbrâhim Yınal, Rey şehrini ele geçirmiş, Hemedân’ı da Kâkûyi hanedanının elinden almıştı.
Devamını okumak için tıklayınız »
Anadolu’da bağımsız Tükmen gruplarının akınları aralıksız devam ediyordu. Bu Türkmenlere idare eden emîrlerden Afşın 1067 yılında Kayseri’yi zabt ve yağma etti. Bizans imparatoru Romanos Diogenes (1067-1071), Türkleri Anadolu’dan çıkarmak gâyesi ile 1068 başında sefere çıktı ve Haleb’e kadar ilerledi. Ancak bu hareket Türklerin ilerlemesine engel olamadı. Afşın ve Ahmed-şâh idaresindeki Türkmenler Orta Anadolu’ya, Sakarya bölgesine kadar ilerlediler, hatta Amorium şehrini zabt ve yağma ettiler. İmparator Romanos Diogenes 1069 yılında Türklere karşı ikinci defa sefere çıktı.
Devamını okumak için tıklayınız »
