Sultan Melikşâh’ın ölümünden sonra, eşi Terken Hâtûn, tasarrufundaki hazîne ile emîrlerin biatını ve halîfenin tasdikini sağlamış ve dört yaşındaki oğlu Mahmûd adına Bağdad’da hutbe okutmağa muvaffak olmuştu (25 Kasım 1092). Terken Hâtûn bununla yetinmeyerek Emîr Kur-Boğa’yı Isfahan’da bulunan veliahd Berkyaruk’u yakalamak için göndermiş, kendisi de ordu ile bu emîri izlemişti.

Nizâm ül-Mülk taraftarları (Nizâmiye) da Berkyaruk’u Isfahan’dan kaçırarak aynı yıl içinde Rey şehrinde sultan ilân ettiler. Selçuklu tahtını ele geçirmek isteyen iki taraf arasında Berûcird’de şiddetli bir savaş oldu. Berkyaruk, Terken Hâtûn’un ordusundaki bazı emîr ve askerlerin kendi tarafına geçmesiyle, bu savaşı kazandı (Ocak 1093). Terken Hâtûn ve Mahmûd Isfahan’a çekildiler.

Berkyaruk onları bu şehirde uzun süre muhasara etti. Neticede Isfahan ve Fars Terken Hâtûn ve oğlu Mahmûd’a bırakılarak, Berkyaruk da sultan tanınmak ve geri kalan vilâyetlere hâkim olmak şartıyla bir anlaşmaya vardılar.