Daha sonra siyâsî alanda yeniden durumunu kuvvetlendirmek isteyen Abbâsî Halîfesi Müsterşid Billâh, Irak Selçuklu sultanı Mahmûd’la münâsebetlerini düzeltmiş, hatta bu ikisi bir ittifak meydana getirerek Sultan Sencer’e karşı savaşmayı kararlaştırmışlardı. Sultan Sencer bu durumu öğrendiği zaman, derhal Mahmûd’a bir mektup yazarak bu ittifaktan ayrılmasını istemiş ve bu arzusu yerine getirilmişti.
  Daha sonra gelişen olaylardan anlaşıldığına göre Mahmûd, Bağdad’da halîfeliğin siyâsî hâkimiyetini tanımış görünmektedir (1126). Bu durum Sultan Sencer’i batıdaki işleri düzenlemek için yeni bir sefere mecbur etti ve Mahmûd’u Rey şehrine davet etti. Neticede adı geçen şehirde yeğeni ile yaptığı görüşmeden memnun olarak geri döndü (1128). Bir müddet sonra Mahmûd, Halîfe Müsterşîd’i azletmek için harekete geçeceği sırada, öldü (10 Eylül 1131).

Sultan Mahmûd’un ölümü üzerine Selçuklu Devleti’nin batı bölgesinde karışıklıklar çıktı. Sultan Sencer’in onayı alınmaksızın Irak Selçukluları tahtına Mahmûd’un oğlu Dâvud getirilmiş, buna amcası Mes’ûd itiraz etmişti. Dâvud-Mes’ûd arasındaki taht mücâdelesine Selçuk-şâh da katılmıştı. Çok geçmeden Sultan Sencer bu karışık durumu düzeltmek maksadıyla batıya doğru hareket etti ve Rey şehrine geldi. Onun Irak Selçukluları tahtı için adayı, yeğeni Tuğrul idi.

Daha sonra Mes’ûd, Selçuk-şâh ve Halîfe Müsterşîd aralarında anlaşmayı tercih ettiler. Sultan Sencer, Melik Mes’ûd ve müttefiklerini Dinever’de yenerek (26 Mayıs 1132), Tuğrul’u Irak Selçukluları tahtına çıkardı. Ancak Tuğrul’un kısa süre sonra ölümü üzerine, Mes’ûd Irak Selçuklu Sultanı oldu (1134). Sultan Sencer ise bu devlete yeni bir müdahalenin faydasızlığını anlamış olacak ki, Mes’ûd’un kendi tasvibini almadan tahta çıkmasını kabûl etti.

Sultan Sencer’e tabi olmak istemeyen Mes’ûd daha sonra Selçuklu emîrlerinin idaresi altına girmişti. Bu durum Sultan Sencer’in son defa batıya sefer yapmasına sebep oldu ve Rey şehrinde Mes’ûd tarafından verilen izahattan tatmîn olarak Horasan’a döndü (1150).